PEREK 50

1. Yosef babasının yüzü üzerine kapandı. Orada ağladı ve onu öptü.

2. Yosef sonra hizmetkarlarına – anatomi uzmanlarına – babasını mumyalamalarını emretti. Uzmanlar, Yisra­el’i mumyaladılar.

3. Kırk gün doldu; zira mumyalama için gereken gün sayısı buydu. Mısır, onun [Yaakov] için yetmiş gün ağladı.

4. Yas günleri geçince, Yosef Paro’nun ev halkına baş­vurdu ve şöyle dedi: “Eğer mümkünse, lütfen Paro’ya şu kişisel mesajı iletin:

5. Babam bana, ‘Bak ben ölüyorum; beni Kenaan Ülke­si’nde kendime kazmış olduğum mezarıma – tam oraya göm’ diyerek yemin ettirdi. Şimdi; izin verirseniz, çıkıp babamı gömeyim ve geri geleyim”.

6. Paro “Çık ve sana yemin ettirdiği üzere babanı göm” dedi.

7. Yosef babasını gömmek üzere kuzeye çıktı; Paro’nun tüm bakanları, sarayının ileri gelenleri ve Mısır’ın tüm diğer ileri gelenleri de onunla çıktılar.

8. Yosef’in tüm ailesi, kardeşleri ve babasının ailesi [de onunla gittiler ve] sadece küçük çocuklarını, davar­larını ve sığırlarını Goşen bölgesinde bıraktılar.

9. Onunla [Yosef’le] birlikte aynı zamanda bir araba grubu ve süvariler de çıkmıştı. Kortej fazlasıyla gör­kemliydi.

10. Yarden’in kıyısında bulunan Goren Aatad’a geldi­ler. Burada [Yaakov’u] büyük ve görkemli bir törenle methettiler. [Yosef] Babası için yedi gün boyunca yas tuttu.

11. Kenaan Ülkesi’nde oturanlar Goren Aatad’daki yası gördükleri zaman “Bu, Mısır için oldukça ağır bir yas” dediler. Yarden’in kıyısındaki bu yere, bu yüzden Avel Mitsrayim adı verildi.

12. [Yaakov’un] Oğulları ona, aynen kendilerine emret­miş olduğu şekilde davrandılar.

13. Oğulları onu Kenaan Ülkesi’ne taşıdılar ve onu Mahpela arazisindeki mağaraya gömdüler. Avraam Mamre’nin bitişiğindeki bu araziyi, Hiti Efron’dan mezarlık arsası olarak satın almıştı.

14. Babasını gömdükten sonra, Yosef Mısır’a döndü – o, kardeşleri ve babasını gömmek üzere kendisiyle çıkan herkes.

15. Yosef’in kardeşleri, babaları ölünce [bunun olası sonuçlarını] fark ettiler. “Ya Yosef bize kin duyuyorsa?” dediler. “Ona etmiş olduğumuz tüm kötülüğün karşılığını vermek isteyecektir”.

16. Yosef’e [ulaklar göndererek, ona şöyle] söylenmesi­ni emrettiler: “Baban, ölümünden önce [bize] şöyle bir direktif vermişti:

17. ‘Yosef’e şöyle deyin: Lütfen; kardeşlerinin sana kötülük yaptıklarındaki kindarca davranışlarını ve günahlarını bağışla’. Şimdi – lütfen, babanın Tanrısı’nın kullarının bu kindarca davranışını bağışla”. [Ulaklar] Kendisine konuştuklarında Yosef ağladı.

18. Daha sonra kardeşleri de gelip kendilerini onun önünde yere attılar ve “İşte!” dediler, “Senin kölelerin olmaya hazırız!”

19. Yosef onlara “Korkmayın” dedi. “Yani – ben Tan­rı’nın yerini alabilir miyim?

20. Belki siz bana kötülük etmeyi düşündünüz; ama Tanrı sonucunu iyi yaptı. [Tanrı’nın bunu] Büyük bir toplumu hayatta tutmak için yaptığı bugün gibi açık!

21. Dolayısıyla korkmayın. Hem sizin hem de çocuklarınızın ihtiyaçlarını ben karşılayacağım”. [Yosef böylece] Onları yatıştırarak kalplerine konuştu.

22. Yosef Mısır’da kaldı – o ve babasının ailesi. Yosef’in yaşamı 110 yıl sürdü.

23. Yosef, Efrayim’in torunlarını gördü; aynı zamanda Menaşe’nin oğlu Mahir’in oğulları da Yosef’in kucağın­da doğdu.

24. Yosef kardeşlerine “Ben ölmek üzereyim” dedi. “Tanrı sizi mutlaka hatırda tutacak ve sizi bu ülkeden, Avraam, Yitshak ve Yaakov’a [vereceğine dair] yemin etmiş olduğu ülkeye çıkaracak”.

25. Yosef sonra Bene-Yisrael’e “Tanrı sizi mutlaka hatırında tutacak; [o zaman] kemiklerimi buradan çıka­racaksınız” diyerek yemin ettirdi.

26. Yosef 110 yaşında öldü. Onu mumyaladılar ve Mısır’da bir sandukaya yerleştirdiler.

PEREK 49

1. Yaakov, oğullarını çağırttı. [Geldiklerinde] “Toplanın ve sizlere, tarih boyunca başınıza gelecekleri anlatayım” dedi.

2. “Bir araya gelin ve dinleyin Yaakov’un oğulları; babanız Yisrael’i dinleyin!

3. “Reuven; Behorumsun sen; kuvvetim ve erkekliğimin başlangıcı. Mevkide en üstün ve güçte en üstün.

4. [Fakat] Su gibi tezcanlı [olduğun için] üstün olmayı sürdürmeyeceksin. Çünkü babanın yataklarını taşımış ve döşeğime Çıkan’ın Kutsiyeti’ni ihlal etmiştin.

5. “Şimon ve Levi ikilidirler. Silahlanışları çalıntı bir sanattır.

6. Ruhum onların entrikalarına katılmasın; onların top­lanışlarıyla bir olma, ey onurum! Çünkü öfkeleriyle insan­ları öldürdüler, [düşüncesizce] istekleriyle boğaları sakat­ladılar.

7. Öfkelerine lanet olsun – çünkü yoğundur; ve gazapları­na [lanet olsun] – çünkü insafsızdır. Onları Yaakov’da böleceğim; ve Yisrael’de dağıtacağım.

8. “Yeuda; sen – kardeşlerin sana itaat edecekler. Elin düş­manının ensesinde olacak; babanın oğulları sana doğru eğilecekler.

9. “Genç arslan Yeuda; avın üstünden yükseldin oğlum! Bir arslan gibi – heybetli bir arslan gibi çömelip uzanır. Onu kaldırmaya kim cesaret edebilir?

10. “Son sükunet gelene kadar, ne kraliyet asası Yeuda’dan ayrılacak, ne de yasama onun soyundan. Ve [o zaman] halklar ona itaat edecekler.

11. “Sıpasını asmaya bağlar, [dişi] eşeğinin yavrusunu da asma dalına. Giysisini şarapla yıkar, cübbesini ise üzü­mün kanıyla.

12. Gözleri şaraptan daha parıltılıdır, dişleri de sütten daha beyaz.

13. “Zevulun, deniz kıyılarında barınacak; gemilere liman olacak, sınırı Tsidon’a kadar uzanacak.

14. “Yisahar, heybeler arasında uzanan, kuvvetli kemiklere sahip bir eşektir.

15. Dinlencenin iyi, ülkenin hoş olduğunu gördü; ama yine de omzunu yük taşımak üzere eğdi ve sözleşmeli hizmetkar oldu.

16. “Dan, halkı için çarpışacak; tıpkı Yisrael’in diğer kabi­lelerinden biri gibi.

17. Dan, yolda bir yılan – patikada atın topuklarını sokup binicisini geriye düşürten bir engerek olacak.

18. Kurtarışını ümitle bekliyorum, ey Tanrım!

19. “Akıncılar Gad’a saldıracak; ancak o, onların topuğu­na saldıracak.

20. “Aşer’den gelecek en zengin yiyecekler; krallara yaraşır lezzetli yiyecekleri o sağlayacak.

21. “Naftali, serbestçe koşan ve güzel sözler dağıtan bir karacadır.

22. “Verimli bir oğuldur Yosef. Kaynak başında bulunan ve dalları duvarın üstünden aşan verimli bir asmadır.

23. “[İnsanlar, Yosef’in hayatını] Acılaştırdılar ve [ona] muhalif oldular; didişme ustaları onu hedeflediler.

24. Fakat kararlılığından ödün vermedi ve [sonunda] kol­ları altınlarla bezendi. [Tüm bunlar] Yaakov’un Kahra­manı’nın Eli’nden çıktı; ve ondan sonra [Yosef] bir çoban, Yisrael’in temel taşı oldu.

25. “[Tüm bunlar] Babanın Tanrısı’ndan [kaynaklandı; ve O sana yine] yardım edecektir. [Kalbin] Her-Şeye-Ka­dir ile [idi; dolayısıyla O] seni mübarek kılacaktır. Yukarı­dan göklerin bereketi ile, derinlerde yatan suyun bereketi – göğüslerin ve rahimlerin bereketi [senin olacaktır].

26. “Babanın verdiği beraha, benim ebeveynimin verdiği berahayı, dünyanın tepelerinin uçlarına kadar aştı. [Bu berahalar] Yosef’in başı, ‘kardeşleri arasında seçkin olan’ın [Yosef’in] alnı için gerçekleşsinler.

27. “Binyamin yırtıcı bir kurttur. Sabahleyin avından yer, akşamına da ganimeti dağıtır”.

28. Tüm bunlar, Yisrael’in kabileleridir, [toplamda] oniki tane. Ve babalarının onları mübarek kılarken onlara söyledikleri de bunlardır. [Yaakov] Her birini kendisine uygun bir berahayla mübarek kılmıştır.

29. [Yaakov, bundan sonra] Onlara son direktiflerini verdi. Onlara “Ben halkıma katılıyorum” dedi. “Beni Hiti [milletinden] Efron’un arazisindeki mağarada göm­mek üzere, babalarıma götürün.

30. Bu, Kenaan Ülkesi’nde, Mamre’nin bitişiğindeki Mah­pela arazisindeki mağaradır. Avraam [mağarayı, o] ara­zinin yanında, Hiti Efron’dan mezarlık arsası olarak satın almıştı.

31. Avraam’ı ve eşi Sara’yı oraya gömmüşlerdi, Yitshak’ı ve eşi Rivka’yı oraya gömmüşlerdi ve ben de Lea’yı oraya gömmüştüm.

32. “Araziyle içindeki mağaranın satın alım işlemi, Het oğullarının elinden gerçekleşmişti”.

33. Yaakov oğullarına son direktiflerini vermeyi böyle­ce tamamladı. Ayaklarını yatağın içine topladı, son nefesini verdi ve halkına katıldı.